“EGO I MAL MANEHO TA PONE KU NO TA BIN SOLUSHON”PROBLEMA DI SELIBON I LANTFEL HOPI MAS GRANDI

KRALENDIJK – E problema di SELIBON i Lantfel ta hopi mas grandi ku a pensa. Esaki miembro di Frakshon di UPB James Kroon ta konstatá den un komunikado di prensa. E ta opservá ku ego i mal maneho ta pone ku no ta bini solushon duradero pa SELIBON i Lantfel na Lagun. E ta haña ku si Boneiru tin un gobernashon lokal responsabel i serio, nos mes por atendé hopi asuntu lokal di interes general.

James Kroon ta splika: “Lamentablemente nos tin un gobièrnu lokal suak i sin liderazgo. Pero te asta ku tin un bon gobièrnu, lo tin tópikonan bastante kompliká di interes general ku Boneiru no por resolvé.”

Solushon duradero

James Kroon ta indiká ku e problema di Landfel na Lagun ta un di e tópikonan ku Boneiru riba su mes no por resolvé den forma duradero. “Honéstamente bisá, ami tambe un tempu komo mandatario a purba trese solushon, pero sin resultado duradero. Si nos mira bon tambe, te asta e islanan mas grandi manera Kòrsou, Aruba i Sint Maarten, no por solushoná nan problemanan ku Lantfel di forma duradero.”

“SELIBON sin e Landfel na Lagun lo ta hopi fásil pa solushoná. Ta hopi fásil pa operá SELIBON di un forma efisiente i finansieramente stabil si no tin e responsabilidat di Lantfel di Lagun den e operashon”, segun Kroon.

 ACM

Mas aleu James Kroon ta indiká ku mester trese tambe mas pronto posibel e outoridat di konsumidó i merkado di Hulanda, esta ACM, pa stipulá preisnan akseptabel i rendabel pa SELIBON.

Kroon: “Landfel na Lagun ta un otro asuntu. E problema aki ta kompliká, grandi i kostoso. Dia pa dia e situashon di Lantfel na Lagun ta sigui eskalá i bira mas i mas un problema pa salubridat públiko i nos naturalesa. Pero tanten ku nos gobernantenan lokal ta sigui ku ego grandi i falsu, nos no ta haña solushon ni pa SELIBON ni pa Lantfel di Lagun.”

 

Pasenshi

Kroon ta referí na un reunion di Parlamento Hulandes (Tweede Kamer), Parlamento unda a bisa ku Hulanda su pasenshi a kuminsá kaba ku e problemátika di sushi na Boneiru. Pero ei mes Parlamento a bolbe keda sin obligá e ministerionan konserní pa aktua segun nan responsabilidat.

“Lokual mester pasa ta bastante fásil. Ministerionan na Hulanda mester asumí nan parti di responsabilidat pa e krísis di sushi na Boneiru.

Pues ministerionan konserní mester asumí nan responsabilidat tokante di Lantfel na Lagun i laga gobièrnu lokal atendé ku SELIBON i demas asuntu rondó di maneho di sushi na Boneiru, manera separashon di sushi, programanan di konsientisashon etc. Tin solushon duradero pa Lantfel na Lagun i tambe SELIBON. Ta nos gobernantenan ta bringa so na lugá di trese solushon”, segun James Kroon.

FUENTE: JAMES KROON

NEDERLANDS:

“EGO EN  WANBESTUUR STAAN OPLOSSING VUILSTORT EN SELIBON IN DE WEG”

Kralendijk,- Bonaire zou met een volwassener en ontwikkelder eilandelijk bestuur veel onderwerpen van publiek belang gewoon lokaal kunnen behartigen en oplossen. Maar helaas zijn we nog niet zo ver.

Er zijn onderwerpen van algemeen belang die, in de huidige setting, onmogelijk door de lokale overheid effectief en duurzaam aangepakt kunnen worden. Jarenlang sukkelt het eiland met het probleem van de vuilstortplaats gelegen te Lagun (landfill) en het ontbreken van een degelijk “businessplan” voor SELIBON.

We kunnen dit echt niet zelf. En eerlijk gezegd, jarenlang heb ik als gewezen lokale bestuurder ook de nodige pogingen gedaan maar zonder de gewenste duurzame oplossing. En ook grotere eilanden zoals Aruba, Curaçao en Sint-Maarten kunnen het probleem van hun landfill niet oplossen.

SELIBON zonder de landfill is redelijk makkelijk rendabel en efficiënt te opereren. Voor de prijsstelling en tarifering dient dan wel, zo snel mogelijk, de Autoriteit Consument & Markt (ACM) ingeschakeld te worden.

De Landfill is echter de tikkende tijdbom. De stortplaats kampt onder meer met het vrijkomen van schadelijke gassen, besmetting van bodem en grondwater, verlies van natuurlijke habitats en risico’s op ongevallen zoals brand en instortingen.

Deze situaties bedreigen de gezondheid van mens en dier en verslechteren het lokale milieu, waardoor gezondheidsrisico’s ontstaan en leefomgeving wordt aangetast, en uiteindelijk – hoe kleinschalig dan ook- bijdragen aan de klimaatverandering.

Zolang wij echter bestuurders kiezen en hebben die met hun ego voorop het eiland besturen komt er geen oplossing voor de landfill en ook niet voor SELIBON. Nederland als eindverantwoordelijke staat nog steeds op afstand toe te kijken. 

Een uitspraak van de rechter met een simpele conclusie kan niet de reden zijn voor de hierna ingenomen passieve houding van de betrokken Ministeries. Immers elk normaal denkend mens weet dat Bonaire het probleem van haar landfill niet zelf, op eilandelijk niveau, kan oplossen. De uitspraak van de rechter was zeker niet bedoeld om de Rijksoverheid buitenspel te zetten.

Integendeel uit de motivering van de rechter kan geconcludeerd worden dat het lokale bestuur een potje van heeft gemaakt en niet bij machte is het probleem met duurzame oplossing het hoofd te bieden.

Hoe nu verder? Afgelopen week heeft de Tweede Kamer zich wederom uitgesproken over de afvalcrisis op Bonaire. Het geduld van de Tweede Kamer is op, zoals zij het zelf hebben uitgedrukt. Vervolgens wordt er wederom niet overgegaan tot het dwingen van het Kabinet om per direct over te gaan tot acties. Wat zou betekenen dat de betrokken Ministeries eindelijk hun deel van de verantwoordelijkheid voor de afvalcrisis voor zich nemen. Er wordt wederom een laatste kans gegeven aan de lokale overheid. Terwijl het onderwerp inmiddels niet meer een onderwerp is van of de lokale overheid of de Rijksoverheid.

De situatie met de landfill is dermate uit de hand gelopen dat het nu een onderwerp van gedeelde verantwoordelijkheid is geworden en waarbij het niet meer anders kan dan dat de Rijksoverheid de regie moet nemen voor het realiseren van een strategische oplossing. Bonaire, de lokale overheid, mag zich buigen over de rest van de verantwoordelijkheden rondom vuil, zoals vuilophaal, scheiding van afval, voorlichtingscampagnes en dergelijke. Onze ego’s en het wanbestuur staan vooralsnog een duurzame oplossing in de weg terwijl het probleem geëscaleerd is tot een gezondheids- en milieucrisis.